Hindi agad nakapagsalita si Monica. Nakatitig siya sa pulang ilaw ng CCTV na tila iyon ang pinakakinatatakutan niya. Ilang segundo lamang ang lumipas, ngunit para sa kanya ay parang napakahabang oras. Si Laras ay nakahawak pa rin sa kanyang tiyan habang mabigat ang paghinga. Kita sa kanyang mukha ang sakit at pangamba, ngunit mas nangingibabaw ang tapang. Sa tabi niya, si Tini ay nanginginig pa rin, ngunit sa pagkakataong iyon ay hindi na siya umatras. Alam niyang nakita niya ang buong katotohanan, at hindi na niya kayang hayaang muling magsinungaling si Monica.
Lumapit nang kaunti si Laras kay Tini at mahinang hinawakan ang kamay nito. Hindi siya nagsalita, ngunit sapat na ang kanyang tingin upang iparamdam kay Tini na ligtas na siyang magsabi ng totoo. Napayuko si Tini, pinipigilan ang mga luha sa kanyang mga mata. Ilang sandali siyang nag-ipon ng lakas, pagkatapos ay tumingin siya kay Monica. Ang dating takot sa kanyang mukha ay napalitan ng matatag na pagpapasya. Si Monica naman ay mabilis na umiling, tila umaasang matatakot pa rin si Tini sa kanyang mga banta.
Ngunit hindi na umatras si Tini. Tahimik niyang itinuro ang CCTV camera, pagkatapos ay tumingin kay Laras. Sa kilos pa lamang niya, malinaw na alam niyang wala nang saysay ang pagtatago. Lalong namutla si Monica. Napansin ng asawa ni Laras ang pagbabago sa kanyang mukha at ang biglaang pagkabalisa nito. Unti-unting napatingin ang buong pamilya kay Monica. Ang kanyang mga kamay ay nagsimulang manginig. Ang dating kumpiyansa niyang ekspresyon ay tuluyang nawala. Wala siyang maisip na bagong kasinungalingan na maaaring gamitin upang takpan ang kanyang ginawa.
Humakbang si Laras palapit sa hagdan at maingat na tumingin sa kanyang pamilya. Masakit pa rin ang kanyang katawan, ngunit pinilit niyang manatiling matatag para sa kanyang dinadalang anak. Sa halip na makipagtalo, kinuha niya ang cellphone na kanina pa pilit inaagaw ni Monica. Mahigpit niya itong hinawakan habang nakatingin kay Monica. Ang cellphone ay naglalaman ng mga dokumento at ebidensiyang matagal nang tinatangka ni Monica na itago. Ngayon, bukod sa mga iyon, may isa pang bagay na hindi na kayang burahin ni Monica—ang katotohanang may camera na nakasaksi sa lahat.
Dahan-dahang lumapit ang asawa ni Laras sa kanya. Hindi niya agad hinawakan ang asawa, marahil dahil nakita niyang nanginginig pa ito. Sa kanyang mukha ay mababakas ang pagsisisi dahil naniwala siya sa unang bersiyon ni Monica. Si Tini ay nanatiling nasa tabi ni Laras, tahimik ngunit matatag. Samantala, si Monica ay patuloy na umatras hanggang sa halos sumandal sa gilid ng hagdan. Ang kanyang mga mata ay paikot-ikot, naghahanap ng paraan upang makatakas sa sitwasyong siya mismo ang lumikha. Ngunit sa bawat segundo, lalo lamang siyang napapaligiran ng katahimikan at mga matang hindi na naniniwala sa kanya.
Sa wakas, napatingin si Monica kay Laras at nakita niya ang isang bagay na hindi niya inaasahan. Hindi paghihiganti ang nasa mukha ng kanyang hipag, kundi matinding pagkadismaya. Ang taong sinubukan niyang sirain ay nakatayo pa rin, pinoprotektahan ang kanyang anak at hawak ang katotohanan. Doon tuluyang gumuho ang kanyang pagmamataas. Ang kanyang mga labi ay bahagyang gumalaw na parang may gustong sabihin, ngunit walang lumabas na salita. Si Tini naman ay tumayo nang mas tuwid, habang ang asawa ni Laras ay nananatiling nakatingin kay Monica. Ang malamig na katahimikan ng atrium ay tila naging hatol sa lahat ng kanyang kasinungalingan.
Sa huling sandali, muling itinaas ni Laras ang kanyang tingin patungo sa CCTV camera, pagkatapos ay bumalik ang kanyang mga mata kay Monica. Hindi na niya kailangang magsalita. Ang katotohanan ay naroon na, malinaw at hindi na kayang itago. Ang pulang ilaw ng camera ay patuloy na kumikislap habang si Monica ay nananatiling nakatayo, maputla at nanginginig, alam na sa pagkakataong ito ay wala na siyang kontrol sa kuwento. Nakatayo si Laras sa tabi ni Tini, isang kamay sa kanyang tiyan, habang ang malalim na suspense bass ay unti-unting lumalakas. Sa ilalim ng malamlam na liwanag ng kristal na chandelier, nanatiling nakapako ang takot na mukha ni Monica habang tuluyang bumagsak ang kanyang mga kasinungalingan.
